łodzie

łodzie zacumowane w przystani
są czarno białe
ale lubię myśleć
że perłowo węgielne
bose stopy
zagłębiają się w czerwonym piasku
i nikną
najwyższy czas
przenieść tę górę
moja wiara jest przecież
stokroć większa niż ona
nie chwieje się już
podtrzymują ją w dziobach dwa lazurki
po prawej stronie nadzieja
po lewej miłość
wszystko gra

włóczykij na harmonijce