łodzie | wersja: 7.04.2021 21:31
łodzie zacumowane w przystani
są czarne białe
ale lubię myśleć
że perłowo węgielne
bose stopy
zagłębiają się w czerwonym piasku
i nikną
najwyższy czas
przenieść tę górę
moja wiara jest przecież
stokroć większa niż ona
nie chwieje się już
podtrzymują ją w dziobach dwa lazurki
po prawej stronie nadzieja
po lewej miłość
wszystko gra
włóczykij na harmonijce
są czarne białe
ale lubię myśleć
że perłowo węgielne
bose stopy
zagłębiają się w czerwonym piasku
i nikną
najwyższy czas
przenieść tę górę
moja wiara jest przecież
stokroć większa niż ona
nie chwieje się już
podtrzymują ją w dziobach dwa lazurki
po prawej stronie nadzieja
po lewej miłość
wszystko gra
włóczykij na harmonijce
Wersje wiersza
- 4.08.2021 17:07
- 7.04.2021 21:31
- 29.03.2021 17:02
- 28.07.2020 12:30

Moja ocena
Moja ocena