Za miedziaki | wersja: 25.02.2022 21:57

autor: Ula eM
5.0/5 | 6


Raz mat`y rodiła
dla Groźnego Cara,
Wielka Smuta
zaciąga niebo.
Żal.

Zgubiona drahma
za słowiańską duszę,
uśpiona zaklęciem,
wciąż drży spastycznie
w stepowej trawie.

Bracie,
dlaczego zapomniałeś.
Sprzedałeś krew naszą
za miedziaki, bracie!
I czemu sycą cię łzy.

Wersje wiersza

 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: