Zagubiona we śnie | version finale

Niebo się zmienia
Z pogodnego błękitu w szarość
Oślepiający błysk pioruna
Obraz jaśnieje i drga
Ogłuszający grzmot
Huk narasta i ustępuje
Niebo się otwiera
Ściana deszczu


Przerwana cisza
Szum deszczu w liściach
Liście mokre
Zagubione w kałużach
Kałuże jak jeziora
Wiatr wyje bezlitośnie
Rozdziela ściany deszczu
Targa bezwolnymi liśćmi


Spacerowała
Teraz biegnie
Jej długie włosy tańczą
Spadają na ładne ramiona
Deszcz moczy włosy
Skręca je w mokre wstążki
I spływa po jej twarzy
Jak biegnie pospiesznie


Potrząsa głową
Unikając gałęzi
Jej kształtne nogi
Biegną przez las
Jej przemoczona sukienka
Zamyka kształty
Kusząco ujawniając
Rozkoszną linię ciała


Zatrzymuje się
Gdy postać pojawia się przed nią:
Wysoki i przystojny
I mokry jak ona
Biegnie ku jego ramionom
On trzyma ją mocno
W kojącym uścisku
Czuje się bezpieczna


Budzi się z nagłym oddechem
On nadal jest w łóżku
Skulony obok niej
Śpi niewinie
Przyciąga go blisko:
"Nie zgubiłam go"
I z westchnieniem ulgi
Zasypia znowu