śpiew skowronka

śpiew skowronka
delikatnie przecina pustkowie
dzieli nas tylko
krok uśmiechu
i nuta prawdy

kryształki tamtych łez
zebrane w szkatułce
zakopane pod jabłonką
śpią od lat

pragnę dotyku skrzydeł na policzku

macham rękami
ale nie widzisz mnie
w tej dziwnej mgle niedomówień
i zmęczenia

wciąż mamy szanse
uratować ten dzień

oczy tęsknią za zielenią czułości
uspokój mnie
makiem pocałunku