Wspomnienie

Znów do mnie powracasz
w porze wieczoru
kiedy smutek
pierwszy zwiastun nieba
spływa cielesnym dotykiem
a ja broniąc się
szukam oparcia
w barwach dźwiękach
i wszystkich żywiołach

A jednak chciałbym
jak bezdomny chłopiec
poznawać ciebie na nowo
być świadkiem
pierwszego spotkania
kiedy otwiera się przeczucie
i budzi ruch dłoni

Może lepiej zapomnieć
czas i drogę powrotu
zamilczeć żeby nie zranić
bo przecież żeby żyć
nie wystarczy
zamieszkać wewnątrz drzewa
i mówić głosem nieobecnych