[ ....... ] | version: 12.04.2024 11:53

author: Ula eM
5.0/5 | 3


Lecę w Kosmos.
Tam panuje cisza absolutna.
Nie usłyszę nawet bicia swojego serca,
choć będę żywa
i nic się nie zmieni,
wokół będzie jak dawniej, ludzie, psy, koty, ptaki,
żywi tak jak ja,
ale inaczej.
Tam gdzie lecę, wszyscy przez to przeszli,
TO
nazywa się dorosłość,
rytuał przejścia przez płonące serce
i karbowanie na żywca duszy.
Jeśli się nie zgodzę
wygnają mnie.
Choć to żadna różnica, od dawna żyję w zombielandzie
wśród wampirów i żywych trupów.
Kiedyś byli tacy jak ja,
ale przeszli rytuał
i już nie należą do tego świata.
Już nie słyszą bicia serca.
TAM
każdy ma swoją dźwiękoszczelną kapsułę
i ich płaczu też już nikt nie usłyszy.

Poem versions

 
COMMENTS


My rating

My rating:  

My rating

My rating:  

My rating

My rating: