O 12. na przystanku

Zabił we mnie dzwon. Pożar, powódź z gradem, sąd wstępny,
papiery proszę, akceptujemy tylko zielone:
przy przystanku rzyga dziewczyna potrącana przez rówieśnika. Kochanek czy diabeł jeden diabeł.
Popruł się sztandar glorii. Buty zdarte. Chwała dżinsowej wyćwiekowanej spódnicy oklapła i leży jak deska sedesowa.
Biła dwunasta święta godzina. Zwiastował Pannie, poczęła, a tutaj wszystko jak gdyby nigdy nikt. Bo jak uwierzyć, że Chleb
jest za darmo, gdy głupie piwo kosztuje 6 złotych.