planet'aQarium

jak roztańczone grudki lodów
niby bez śpiewów po'ruszenia
jakby budzone pośród chłodu
kręcą walczyka bez męczenia

rybki natomiast raczej razem
raz podpływają później luźno;
jakby terminy gnały z czasem
ażeby zdą'żyć się nie spóźnić;

ponad chmurami w dali blisko
nie kopiąc piłek lub po ko'szyk
w dal w piruetach po boiskach
dla zachłyśnięcia się rozkoszą

niby w gromadzie bo tak lepiej
kiedy przestrzeli tłum potwora;
niby pod płetwą nosząc krzepę
gdzie wstecz Teodor Telesfora

a jak jest z tobą spytam krótko
kręcisz swe krążki zaznaczone
wokoło środków, bo ci smutno
albo samotnie szczerzysz dolę