* * * | wersja: 8.10.2021 08:29

autor: Ula eM
5.0/5 | 4


.... reszta się skrystalizowała,
jak uralskie samocwiety
wypiętrzone gwałtownie,
albo klejnoty połyskujące z kamienia
gdzieniegdzie
ostrzem z obsydianu.
Tak może wyglądać serce,
wierzę w to.
Ale prawda jest inna,
złogi bez połysku
wypełniają czarodziejską grotę,
skamieniała zgroza obmywana krwią.


....przecież....
... nikt nie zabrania mi...
... wierzyć, że jest inaczej...

Tak jest ładniej !

Wersje wiersza

 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: