* * * | wersja: 6.10.2021 19:49

autor: Ula eM

5.0/5 | 4

Reszta się skrystalizowała,
jak uralskie samocwiety
wypiętrzone gwałtownie,
albo klejnoty połyskujące z kamienia
gdzieniegdzie
ostrzem z obsydianu.
Tak może wyglądać serce,
wierzę w to.
Ale prawda jest inna,
złogi bez połysku
wypełniają czarodziejską grotę,
skamieniała zgroza obmywana krwią.
Ale nikt nie zabroni mi
wierzyć, że jest inaczej.
Tak jest ładniej.

Wersje wiersza