* * * | wersja: 31.07.2017 16:16
Jestem wodą
głęboką jak śmierć.
Kiedy chcę żyć,
wypływam z czeluści
w czyste, wschodniego szafiru
obłoki, ku słońcu.
Na niebie
zawieszam łzę,
co smutkiem wypływa z duszy.
Rozweselam oczy,
celebruję ten widok.
Yvonne Maria Nowak
głęboką jak śmierć.
Kiedy chcę żyć,
wypływam z czeluści
w czyste, wschodniego szafiru
obłoki, ku słońcu.
Na niebie
zawieszam łzę,
co smutkiem wypływa z duszy.
Rozweselam oczy,
celebruję ten widok.
Yvonne Maria Nowak
Wersje wiersza
- 1.08.2017 14:49
- 31.07.2017 16:16
- 31.07.2017 16:05

Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena