paradoksalnie

coraz cięższy pusty talerz

opłatek sam łamie się

pod ciężarem zapatrzenia


coraz cięższe posiłki

przy wieczerzy wigilijnej

niestrawność męczy


coraz większe podobieństwo

do karpia z otwartymi ustami

milczenie faktycznie złotem


niedosuszone sianko zalatuje

stęchlizną tylko widok bombki

i dźwięk kolędy nigdy nie zawiódł