Pokusy | version: 6.03.2013 00:02
On nic nie widział.
Kogoś wołał…
Nie rozkazywał, jedynie prosił.
Oszaleliście.
Świat bez zmysłów.
Krzyknął znów.
Jedna kręcąc się bezsensownie w kółko drgnęła,
nikt poza nią.
On już wiedział,
uratuje ją.
Ocali jeszcze nie przemienione sumienie.
Uciekną razem z raju,
zaludnionego przez podwładnych Pokusy.
Kogoś wołał…
Nie rozkazywał, jedynie prosił.
Oszaleliście.
Świat bez zmysłów.
Krzyknął znów.
Jedna kręcąc się bezsensownie w kółko drgnęła,
nikt poza nią.
On już wiedział,
uratuje ją.
Ocali jeszcze nie przemienione sumienie.
Uciekną razem z raju,
zaludnionego przez podwładnych Pokusy.
Poem versions
- 15.06.2015 03:02
- 6.03.2013 00:02

I miei voti
I miei voti
I miei voti
I miei voti