POLOWANIE

Poeta jak kot
przez podwórko
przechodzący
niby bezcelowo
chodzi po świecie
lecz wszystko zauważy
i nie przepuści
żadnej myśli
i żadnemu słowu
Bawi się nimi
gdy mu już wpadną
do głowy
jak kot.
Poeta jak kot
całymi dniami
głodny chodzi
czatując na pomysły
przemykające tu i ówdzie
i cierpliwie czeka
aż mu temat podejdzie
a potem dogłębnie
próbuje duchowej potrawy...
najczęściej twardej jak podeszwa
jak mysz przyziemnej
Rzadko udaje się chwycić
podniebne istoty –
Są niezwykle płochliwe.
24 10 1999

Wiersz z tomiku "Widzę"