O ΝΑΥΤΗΣ

Μπάρκαρες κι εσύ ,
Ναύτης για επιβάτης
Σ ένα καράβι χωρίς γυρισμό

Της νύχτας ταξιδιώτης ,
Του φεγγαριού
Της ξενιτιάς

Ενός φάρου
Τη ματιά αναζητώντας
Στη μέση της ερημιάς
Που γίνηκε αβάσταχτη , ανελέητη, απείθαρχη


Αντρικό κορμί
Δεν ένιωσε γυναικεία χάδια

Σηκώθηκε αντάρα φουρτούνα
Για τους ναύτες
Τους «μοναχούς» της θάλασσας
Τους ερημίτες των αλμυρών νερών
Τους ερωτευμένους των ουρανών
Των εξερευνητών των λιμανιών της ζωής

«Ησυχία, στη γέφυρα απόψε |!!»

Τα δελφίνια οδηγούν το καράβι
Είναι όμορφη η πανσέληνος…..



ευα πετροπουλου λιανου