EKSPOZYCJA FRAGMENTARYCZNEJ ŚMIERCI

Umieramy fragmentarycznie.
Kawałek ukruszonego zęba
przed chwilą był mną.
Teraz to martwy kamień...
Obracam cząstkę umarłego siebie
pomiędzy palcami
nad blatem kawiarnianego stolika,
potem wyrzucam do śmieci.
Jakaś kobieta patrzy z obrzydzeniem.
Co innego, gdybym umarł cały.
Płakałaby może...