pół na pół

drżę podskórnie
zaczynam się i kończę w tym samym punkcie
helikoptery nad głowami
huk trzaskanego szkła

i kilka łez
nieświadomie opuszczam miejsca
które kochaliśmy
zamiast siebie nawzajem

podzielone wspomnienia
kładę pod poduszką
obok noża
którym ostatnio kroiliśmy gęste słowa

zapomniany raj
nieistniejący.