nocą

nie lękaj się deszczu. to ja nim dowodzę
obywając strugą śliską
twarze zamurowane

nie bój się deszczu. oto twoja dusza się wypełnia
zasilając rzek koryta
głębokie

nie lękaj się deszczu mrocznego dudnienia
o okien nietrwałych framugi, tym przypomina on
o rzeczywistym istnieniu krzywego
pionu

który dziś przeklinam

i nie zyskają znaczenia

szare obrazy na rozmytej szybie
spokój mego umysłu burzące

i wyciekłe z mych oczu
pozostałości lodu topniejące

nocą
możemy tylko
bać się i lękać
bo ten deszcz to tylko księżyca
zasłona
dla przezroczystych słów
znaczenia

BBK, 2/3 V 13