Syndrom | version: 14.11.2022 15:39

Świecie nasz świecie nasz
daj nam strawy łyżkë i chochelką
ktòra będzie syta wierszem i muzyki dłoni
Niech dolinami i wyżnami niesie żywot środreki

bo żywoty tej muzyki są jak smyczki które niosą dobro Świata i dla ciebie i też nam
Koją serca koją duszę jak stary zegar który kwiat latorość muzy serca losu wzniosłość


Bo bylina jest jak żywioł pije nurty matki swojej
A dorobek to dostatek trzeźwy poranek naszej Ziemi i spuścizna mury eden nie przegoni
W świecie żywym syndrom mewy wiek ostoi