Uroki | version: 22.05.2022 09:42

Lada dzień
pękną naładowane życiem
białe gwiazdeczki,
kwiatuszki czarodziejskie
zapachną mnie na śmierć.

Czarownica, która mieszka w białym bzie
już nieprzytomnieje z miłości,
złotym pyłem
obsiewa
drzwi i okna.

Nie pomoże sól na próg,
srebrny dzwoneczek
ani zamawianie,
bezgrzeszna złocista rozpusta,
boją się jej nawet ptaki.

Dur wiosenny
niepodobny zakochaniu,
odporny na nienawiść,
rzuca urokami na lewo i prawo,
noc kupały zapłonie bielą.

Brakuje księżyca,
jaśminu,
i Bóg wie czego jeszcze.
Czarny kot usiadł na straży,
aby cisza
mogła trwać.

Ale chybią,
opadną do rana złotym deszczem,
zawisną na pajęczynie
wszystkie miłosne wyznania