* * * | version: 16.04.2019 12:10

W nadziei, że to nieprawda
zamknęłam wszystkie drzwi.
Za oknem magnolia spokojnie czekała na sen,
stuliła smutki różowe,kwieciste.

Rano słońce
wyspane
obojętne,
jaśniejące
już jej nie kochało.
I noc zabiła magnolię,
zabiła, co ożywił dzień.
Gdzie twoje ramiona złociste.