* * * | version: 16.04.2019 09:55

W nadziei, że to nieprawda
zamknęłam wszystkie drzwi.
Za oknem magnolia spokojnie czekała na sen,
stuliła smutki,różowe, kwieciste,

Rano słońce
wyspane
obojętne
jaśniejące,
już jej nie kochało.
I noc zabiła magnolię
zabiła, co ożywił dzień.
Gdzie twoje ramiona złociste.