błysk | version: 13.01.2017 17:21

spękane piorunami niebo
kłóci się z ciężkim oddechem lata
ja z twoją samolubną miłością

błysk burzy utkwił w źrenicach
w ich głębi
już nie będziesz brodził za mną
jak zwęglony cień
nowo zaślepiona
poznam ludzi niegłuchych na miłość

gdzie tak samo głodni uczuć
wypadają z chorych gniazd
nie przechylają się do dna
chcą przeżyć życie inaczej

twoje słowo opada za słowem
w gołe ramiona przeszłości
bo ty i twój świat
świetnie trzymacie się w próżni