nic prócz siebie | version: 16.11.2014 11:30

nic prócz siebie

trzymasz w dłoniach bukiet liści
pachnie parkiem i zegarkiem
zajesiennia letnie myśli
odmieniając wszystko całkiem

na płaszczyźnie liścia miraż
w półuśmiechu twarz na czysto
moje rysy w niej odkrywasz
dopełniając całkiem wszystko

nie dbałem o nic
nie dałem ci nic
prócz siebie
wyschnięty jak liść
wyklęty jak myśl
nic nie wiem
przesuszył mnie wiatr
przewrócił mnie czas
na ziemię
nie dbałem o nic
nie dałem ci nic
prócz siebie

wszystko całkiem zjesienniało
nasze włosy ciszy brzmienie
w szeptach liści pozostało
nic nie warte już wspomnienie

choć nie chcemy nic o sobie
wiedzieć aby słów nie kruszyć
suchym liściem leżę w tobie
zanim zima mnie przyprószy