nic prócz siebie | version: 14.11.2014 10:06

nic prócz siebie

trzymasz w dłoniach bukiet liści
pachną parkiem i zegarkiem
zajesiennia letnie myśli
odmieniając wszystko całkiem

na płaszczyźnie liścia miraż
w półuśmiechu twarz na czysto
moje rysy w niej odkrywasz
dopełniając całkiem wszystko

nie dałem ci nic
nie dałem ci nic
prócz siebie
nie dałem ci nic
nie dałem ci nic
prócz siebie

wszystko całkiem zjesienniało
nasze słowa słów współbrzmienie
w szeptach liści pozostało
nic nie warte już wspomnienie

choć nie wiemy nic o sobie
odcisnąłem ślad na duszy
suchym liściem leżę w tobie
zanim zima mnie przyprószy