Struny światła

żyranty marzeń spopieliły szklany dom
za każdą wojnę, za każdy pokój
zapłacę czerwoną krwią
albo lekkością bytu, całkiem znośną
gdyż od niego zaczyna się westchnienie
gdyż tak przykazano solą i węglem

constans i wahanie

morze przelewasz sukcesją win,
a może odpuszczasz dobro
olej z rany żargonu
woda z boku zaniechania
lśni żywica, jesienią na drzewie

poznałem waszą uwagę
poznałem wasz ból
poznałem wasze życzenia gołosłownym rajem
stęskniony kultem chwili
budzę się o świcie zdradzony, któremu język przemówił słońcem wstającem
obok źrenicy leży łza i usycha
zrywam z kulturą kłamstwa
wolę nieobycie prawdy

lecz którego szukają - nie znajdą
lecz, którego znajdą - będą szukać

wiecznie drgające struny światła

lecz, którego Odessa, a którego śmierć
nie umrzesz żywiołów pojednanie