Oaza

autor:  Natalia Brol
5.0/5 | 7


W głębi umysłu
Na granicy wytrzymałości
Pośród szczątek poszarpanych nerwów
Potrafiłam odnaleźć OAZĘ SPOKOJU…
Część, która potrafi uciszyć wzburzenie
Coś, co pomaga się wyciszyć
Lek na trawioną złością – radość
I gdy myślami byłam
w tym miejscu
gdzie wszystko wydaje się proste
Pojawiłeś się Ty
Zabrałeś mnie
do miejsca pełnego hałasu
(wrzask, krzyk, płacz…)
do głębi mego serca…



 
KOMENTARZE


Moja ocena

zawsze jak się jakiś ON pojawia, już nie ma spokoju
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

paradoks oazy
zawsze ktoś się
wtarabani... ;)
Moja ocena:  

Moja ocena

Prawdziwe, wyciszające, ale końcówka nerwowa.
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: