Platoniczna miłość

Tak mi żal kochanie
że nie ma ciebie przy mnie
że ręka moja ciebie nie sięga
usycham z pragnienia
krew w żyłach zastyga
nadaremna moja fatyga
z miłości platonicznej
skąd wydobyć siłę
jak rozkazać sercu uspokojenie
osiągnąć jego ukojenie
może
miłość niebiańska ogarnie mnie
otoczy welonem jak całun białym
może zasnę
aż przyjdziesz i obudzisz mnie
calując dłonie moje

IJ 
Kraków,  25 02 2021