Szeol

Oderwał się koniuszek duszy
i podryfował na wieczność
w międzygwiezdną,
śmieć kosmiczny
z doczepionym kawałkiem życia.
Tam będzie czekał,
aż się wszystkie cząsteczki
na nowo połączą.
Tylko tak
może obronić się przed szaleństwem
człowiek.
Nie rozdarty
- rozdzielony.
Lata świetlne dróg milczenia
w ciszy pól elizejskich,
mało.
Może kiedyś
eksploduje bólem
chłonąc nienawistnie światy na swej drodze.
Może
kiedyś rozbłyśnie supernową.