Droga Bartłomieja Diaza

w morzu Itaki alfabetycznie obierając kurs
poluję na Ciebie u schyłku wszystko staje się
obojętne, nawet liście opadają na wspak

dziś przepłyniemy morza oceany, popłyniemy
w daleką sin, by zmierzyć się ze złudzeniami
cierpliwie, w żółwim tempie, mówiąc jak Jensko

rozgniewamy żywioły, niech zaczną krążyć
potajemnie mówiąc: Bóg zawsze jest nasz!

zdejmij z moich włosów koronę i powiedz A,

a wszystko się zaraz zacznie i skończy!



* Wiersz z 2013 r.