Czas wojny
znów
i znów
pociski krzyczą
tulimy
ciało do ciała
oczy biegną ku schodom
zawracają
strach wyciąga ręce
nawet nadzieja
chce uciec
i znów
pociski krzyczą
tulimy
ciało do ciała
oczy biegną ku schodom
zawracają
strach wyciąga ręce
nawet nadzieja
chce uciec

Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena
Moja ocena