humanum est

wesoły teatrzyk
ludzkiej głupoty
dla niepoznaki
zwany ewolucją

wiecznie na afiszu
poszukiwanie ojca
zdolnego adoptować
rodzaj rozumny

zapatrzeni w niebiesiech
stąpają po trupach
braci mniejszych i większych
sierotki edeńskie

w niedopasowanych półkulach
wzajemnie dyktują podpowiedzi
zapętlonych dylematów
piramidalnych absurdów


odwieczne mutacje pytania
ciągle wariacje na temat
dlaczego nie mam tego banana
którego chciałem mieć

nieodgadnionym fatum
na całe ich szczęście
wydobywają z siebie
szczery śmiech