Balkon ( E. Manet )

autor:  jakub mistral
5.0/5 | 7


Wiem, że myślami uciekasz daleko,
w krainę zapomnienia.
Nasze słowa
porosły pajęczyną.

Czasem przypadkiem
zabłądzę pod twój balkon.
Twoja twarz kamienieje,
gdy patrzysz na mnie z góry.

Wiersz przetłumaczyli:


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

chropowate chłodne kamienne...
piękne
Moja ocena:  

Moja ocena

trzymam kciuku by popatrzyła Tobie prosto w oczy...
Moja ocena:  

@rene

dziekuję :)

Moja ocena

piękne...
Moja ocena: