Spektakl

Spektakl

Błądziliśmy wzrokiem
w mgle o poranku
jak nad rozlanym mlekiem

kamienie jak by żywe
pod mchu pierzyną
wyciosane rzeźby

Zapach kawy niósł się
niczym drogi perfum

Oddechem przyspieszonym
zaprosiłaś mnie do siebie
zaplątałaś się w ramionach
wpijając w ciało swoje drżące palce

Żądza i rozkosz cię omieni
a na ścianie
spektakl namiętny gra
para naszych cieni

A my jak kamienie
rzeźbą wyciosanej namiętności
na łożu w ciszy
nierównego oddechu

Robert Ratajczak - Moje wiersze