Konie i osły

Konie i osły

Cisza ogarnia jakże
pofalowany mózg

Panoszą się rozporządzenia
Dłubiąc w nosie

Walka o byt trwa
Podziemie tętni lawą

Zmanipulowane konie
Pędzą
Tratując
Świeże źdźbła trawy

Niewidzialni jeźdźcy
Pędzą na oślep
Po worek owsa

Nakarmią nim swoje stołki
Lecz nie korniki

Cisza jest faktem pozornym
Bo uparte osły powiedzą stop
I zmienią kierunek głupoty
Która stanie się mądrością

Nadleci sowa
Ich przyjaciółka
W swoim uhu uhu
Będzie konsekwentna/alboż/