Król szczurów

Nadszedł dzień czarnego słońca
I już nic ci się, bracie, nie przyśni.
Zjadając się wzajem do końca
Szczury wygrały wyścig.

Na ogryzionych kościach wśród uciech
Trwa szczurzy bal na zatratę.
Nawet mistrz struty przez chucie;
Miast szkolić – wziął Małgorzatę.

I chociaż przegrałeś ze szczurzej woli
Nie myśl, że mąk twoich to finał.
Patrz, musisz poczuć jak boli,
Jak świat się na ciebie wypina.

Jak twoje Deo Optomo Maximo
W proch obrócone wiatr zwiewa.
Ty jesteś tego przyczyną
Zaczynać nie było trzeba.

A gdy cię widok przesyci nieszczęściem,
Strach złość i zawiść przesiąkną ci skórę,
Niszcz, gryź, pluj jadem, aż wreszcie
Sam szczurów zostaniesz królem.