łańcuch

zawsze ostatniego marca pamiętam o rocznicy.
to już osiem lat tylko listy piszę. mam ich dużo.

życie mieści się w cieniu kolekcjonowania sposobów
na uwolnienie się od niezdolności do podejmowania

łóżka, stołu i krzeseł, sam na sam z ich słowami,
na kartkach pocztowych gołębi i ich tysiące uszu.

kiedyś, muszę posklejać wszystko, jedno po drugim
do zegara, map i stron moich niedobitek wyobraźni.