autor:  Czarek Płatak
5.0/5 | 4




Jego ego, pewność siebie,
woń, zdobycze, szczyny, mięśnie,
kiedy z sobą sam zostaje
jego lęki, jego łkanie.

Zimna alfa szuka samca,
ślad jej znaczy krew poblakła,
nosi w sobie ogień wściekła,
bo ma żar, a nie ma ciepła.

Gryzie, zjada i nie liczy
poza sobą się już z niczym,
ale wierzyć chcę, że może
ten pierwiastek ma wciąż w sobie.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: