Biel

Spiralą kłamstw
usiłujesz dostać się
do ostatniego. Zęba mądrości.

Bez znieczulenia
nawlekasz nerw, by wyjąć biel.
Trzeźwego spojrzenia.

Jasność uśmiechu
szpeci osiniały ostatni. Choć
w czeluści niewidoczny.

Czerń rąbków róż
darowanych z pieszczotą okalam.
Wzrokiem wymieniam wodę.

Na świeżą.