EUREKA

A czas ucieka
do przepełnionego dzbana czasu
przelewam myśli obrazy zdarzeń
które wnet pokryją tumany kurzu
piaskowej burzy niepamięci i choć
słyszę jeszcze szelest dni co minęły
pomruki prostych słów zdań bez treści
to wiem że historia powieści
banalnej i szorstkiej niczym
ziemia po której stąpam
wolnym krokiem
dobiega zakończenia

Z oddali słyszę dźwięk
kroków spóźnionej miłości
idącej nie w moim kierunku