RUCH KONTROLOWANY

Wolno schodząc z wyżyn
swoich możliwości
zrzucam z pleców
bagaż lat minionych
ulegających denominacji
Zaplątany w myślach
przemielonych przez czas
szukam schronienia
w zaułku wieczornej ciszy

Na życie spoglądam bez pomysłu
zanurzony po pas w oparach iluzji
odurzony fikcyjnymi prawdami
sam z sobą usiłuję się zbratać

zaprzyjaźniony ze światem
spoglądam na niego bez emocji