Jeszcze tylko

Jeszcze tylko
wspólny stół
choć chwieje się już
na niepewnych nogach
uśpiona młodość
już niemłoda dożylnie
wspomnieniami karmiona
prawda naprędce
zmyślona
stopa niepewnie
a już za progiem
postawiona
Toczy się kolej życia
boleśnie i rzewnie
na boczny tor odstawiona