koduj

patrz na łzy
zapamiętuj ich ścieżkę
zmarszczone pod okiem dni
dzisiaj od nich są lepsze

stój w zdziwieniu i ucz się
z rękami bezradności
by nie powtórzyć już nigdy
grzechu gorliwej miłości

zakoduj oczy mokre
serca i tak nie zobaczysz
lecz niech ci nie da poczuć
nic więcej prócz własnej straty

tylko tyle i to wystarczy
by trwać w cichej złości
pamięć wzrokowa łez
nauczycielka niemiłości