autopsja

autor:  Kamila Ramisz
5.0/5 | 8


Siedząc nad morzem,
nurzając dłonie w piasku,
myśli składa w ofierze falom.
Naga wbiega do wody
i nagle czuje się wolna niczym ptak,
unoszona szumem wiatru.
Nie ma już marzeń,
jedyne uczucie jakie posiada
to żal do samej siebie,
że tak łatwo dała się ponieść.



 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

My rating

witamy w gronie emultipoetrowiczów, Kamila
Moja ocena:  

My rating

gratuluję debiutu:)
Moja ocena:  
14.02.2011,  BMB

My rating

żal?! A cóż na to mewy - w pióra jedynie odziane?
Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: