Cień wewnętrzny

Z naszych dłoni w gwiezdny pył,
z naszych słów tylko w dym,
z pragnień w pragnienie,
z siły w bezsiłę,
w dudnienie.

Za cierniem dłoni podążanie,
pył w słowach, martwe pożądanie.
Gdy nas nie było w nim
za wszystkie lata
to, co się śni.

Śnienie - to samo przez to samo,
z dnia w dzień, z rany w rano,
przez cień, co cierniem mgły,
do cienia w dłoniach -
tylko my.