BIAŁE PORĘCZE

rozpychaj się wzrokiem duszy
zachwytem - nie łokciami
chwytaj w locie niepewność
jak obręcz lub linę brzasku
niech ciężar dnia cię wypełni
doszczętnie
trzymaj się poręczy światła -
tęsknota niech będzie twoim
kołem ratunkowym

odrywaj się od ziemi
mimo bolesnych doświadczeń
wbrew prawu grawitacji
odpychaj się stopami
od podłogi ciemnej
rozrywaj skórę wiatru
za orłem i jastrzębiem
gdzie dzwony ustępują szeptom
biegnij w stronę marzeń
za modlitwą ptaków
trzymaj się ich skrzydeł
jak białych poręczy