Miłość jak kropla miodu

Gdzieś są, tacy kochankowie.
Wykradają szczęście potajemnie.
Łączą się jak zgubione połówki.
Otaczają siebie i wrastają w siebie,
chroniąc się przed złem
wzajemnie,
niezmiennie.

To nie łatwe ukraść życiu miłość,
rozdzielić na pocałunki
cały świat.
Mówić jednym spojrzeniem,
szeptać jednym słowem
i trwać w sobie na zawsze,
bez lat.

I nabrzmiałą chwilę jak kroplę miodu
podawać sobie z ust do ust.
Chłodzą kwiatem w maju,
kwitną liściem jesienią
- gdzieś są, tacy kochankowie.
Że aż Bogu żal,
że ich wygnał z Raju.