era wodnika

Bóg jest czerwony
jak iglice wież kościołów
cegły katedr zamkniętych banków
ociekają krwią

tych którzy zaspali
nie zdążyli wymienić uścisku diabła
na spokój duszy w czterech ścianach
czekają na śmierć

jutro czarne wrony
sługusy pani z kosą
oznajmią smutny koniec
ery wodnika

Bóg jest czerwony
ocieka krwią
jak ostatni banknot w banku
który śmierdzi zgnilizną

na iglicy pustego kościoła
zawisła płachta czarnego nieba
dom miał tam się czuć jak młody Bóg