Fala

autor:  Czarek Płatak
5.0/5 | 4


Fala

Dotyk lekki i gorący,
kwiatów dłoni taniec dziki,
drżące usta, ciarki, loki,
szepty, szepty, oddech szybki.

Iskrzy profil gibkich bioder,
język w język się zaplątał,
lśnią źrenice, potu krople
dzwonią jak poranna rosa.

Falą rozburzoną rosnąc,
w jedną się zlewamy falę,
by o brzeg się rozbić mocno,
rozbić się o brzeg pożarem.

Wersje wiersza


 
KOMENTARZE


Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena:  

Moja ocena

Moja ocena: